Nowe funkcje starych budynków – hotele w miejscach poprzemysłowych, cz.2

Nowe funkcje starych budynków – hotele w miejscach poprzemysłowych, cz.2

marketing hotelowy - hotele poprzemysłowe

W zeszłym tygodniu przedstawiliśmy wstęp do tematyki rewitalizacji obiektów noclegowych i ich adaptacji na cele hotelowe. Dziś kolejna dawka wiedzy na temat polskich obiektów funkcjonujących pod czujnym okiem konserwatora zabytków oraz analiza zapotrzebowania takich obiektów na działaniach w ramach marketingu turystycznego czy hotelowego.

HOTEL ANDELS ŁÓDŹ

Hotel Andels jest częścią znanej w Polsce galerii handlowej Manufaktura i należy do bardzo znanej międzynarodowej sieci hotelowej Vienna House. Oficjalne otwarcie obiektu miało miejsce 15 czerwca 2009 w obiekcie pofabrycznym,  dawnej  przędzalni będącej częścią fabryki Izraela Poznańskiego z 1878 roku. Owa fabryka była największą fabryką kalisko-mazowieckiego okręgu przemysłowego ­ kompleks obejmował około 30 ha, gdzie znajdowały   się tkalnie, przędzalnia, bielnik i apretura, farbiarnia, drukarnia tkanin i wykończalnia, oddział naprawy i budowy maszyn, ślusarnia, odlewnia i parowozownia, gazownia, remiza strażacka, magazyny, bocznica kolejowa oraz kantor fabryczny, pałac fabrykanta i budynki mieszkalne dla robotników

Hotel Andels mieści się dokładnie w budynku dawnej pięciokondygnacyjnej przędzalni z gołej czerwonej cegły, która była wizytówką całego kompleksu. Budynek powstały w latach 1877­-1878 powstał na podstawie prostokąta o bokach 170,4 x 30,5 m; zachował on typowe dla budownictwa przemysłowego rozwiązania architektoniczne, jak stropy typu Kleina10 czy żeliwne słupy. Rewitalizację przędzalni oraz całego obiektu przeprowadził polsko-austriacki zespół OP ARCHITEKTEN pod kierownictwem Wojciecha Popławskiego. Proces przywrócenia do używalności z całkowitą zmianą funkcji i przebudową monumentalnego budynku przemysłowego przebiegał pod nadzorem konserwatorskim, ponieważ od 1971 roku obiekt, wraz z kompleksem Poznańskiego jest wpisany do rejestru zabytków (nr rej.: A/45 z 20.01.1971).

W ciągu dwóch i pół roku prac adaptacyjnych powstało 278 nowoczesnych pokoi, przestrzenne centrum konferencyjne oraz nowe piętro poświęcone rekreacji na ostatniej kondygnacji budynku. Od początku starano się, by obiekt zachował swój historyczny charakter zabudowy, ale jednocześnie był dostosowany do nowych oczekiwań. Zachowano, m.in. ­czerwoną fasadę z palonych cegieł, która pod wpływem oczyszczania wróciła do swojej pierwotnej barwy. Skutecznie wykorzystano także XIX wieczny zbiornik przeciwpożarowy na dachu hotelu, który wzmocniono i zaadoptowano na potrzeby nowego pomysłu ­ stał się on bazą oszklonego basenu, z którego obecnie mogą cieszyć się goście hotelowego centrum SPA i fitness. Wszystkie typowe dla tego rodzaju budownictwa żeliwne elementy, wsporniki czy balustrady zostały zachowane.

Hotel Andels Łódź funkcjonuje jako miejsce, w którym połączono historię fabryki, przemysłową architekturę, nowoczesne rozwiązania z zakresu konserwacji i modernizacji oraz bogactwo funkcji, co powoduje, że poznawanie obiektu i spędzanie w nim czasu stanowi dużą atrakcję. Hotel w swoim założeniu oferuje nie tylko kontakt z najcenniejszym elementem historii miasta – architekturą przemysłową, ale także możliwość obcowania ze sztuką współczesną, bowiem posiada on własną kolekcję sztuki współczesnej oraz organizuje tymczasowe wystawy dzieł młodych twórców różnych dziedzin. Stała ekspozycja Andel’s Contemporary Art to ponad 130 prac współczesnych polskich artystów nawiązujących do historii budynku, chociaż nie zostały one stworzone z myślą o tych przestrzeniach. Stałą kolekcję wzbogacają różne projekty artystyczne, jak Andel’s Quarter.

Andel’s Quarter jest to projekt artystyczny, który przybliża gościom hotelu najnowsze trendy w sztuce i prezentuje dokonania polskich artystów. Każda jego odsłona to unikatowe wrażenia estetyczne stare budownictwo przemysłowe, proste i przestrzenne jest idealnym tłem dla różnego rodzaju wydarzeń i wystaw. Przestrzenność obiektu oraz jego surowy charakter świetnie korespondują z wystawami sztuki najnowszej, są także świetną scenerią do różnorakich pokazów, które wymagają więcej miejsca.

Dzięki organizacji podobnych wydarzeń, hotel nabiera galeryjnego charakteru ­ staje się stałym miejscem odwiedzin osób nie mieszkających w obiekcie. Eventy stają się siła przyciągającą mieszkańców i przejezdnych i przyczyniają się do poznania samej idei miejsca, jego historii oraz wpisującą się w kontekst Łodzi jako miasta przemysłowego.

HOTEL BLOW UP HALL W POZNANIU

Kolejnym przykładem udanej rewitalizacji obiektu, który wpływa na zachowanie dziedzictwa postindustrialnego oraz przywrócenie go do świetności poprzez nadanie nowych funkcji użytkowych jest Stary Browar z Hotelem Blow Up Hall powstały na terenie zabytkowego przemysłowego Browaru Huggera, ponad stuletniej nieruchomości, której początki sięgają 1844r., gdy do Poznania przybył Ambrosius Hugger ­ piwowar z Wirtembergii. Browar stanowił kompleks, na który składała się lodownia, dwa domy mieszkalne oraz oficyna. Został on rozbudowany około 1890 – powstała powstała Warzelnia, Słodownia i Suszarnia z charakterystycznym kominem. Architektura Browaru Braci Huggerów utrzymana była w typowym dla ówczesnego budownictwa przemysłowego stylu arkadowym (rundbogenstil) z elewacjami z licującej czerwonej cegły, półkoliście zamkniętymi oknami i prostymi ozdobnikami wykonanymi także z cegły. Browar funkcjonował aż do 1980 roku.

Po jego zamknięciu zabudowania  stopniowo niszczały. W 1984 roku został wpisany do rejestru zabytków (nr rejestru A  251 z 21.09.1984), jednak aż do chwili zmiany właściciela w 1998 roku, nie miały miejsca żadne prace mające na celu utrzymanie budynku w dobrej kondycji technicznej.

W grudniu 1998 roku należąca do Grażyny Kulczyk spółka Fortis „Nowy Stary Browar” wykupiła nieruchomości na ul. Półwiejskiej od firmy Lech Browary Wielkopolskie. Po pozyskaniu sąsiednich gruntów od Agencji Mienia Wojskowego i podmiotów prywatnych, Fortis rozpoczął prace nad projektem Centrum Biznesu i Sztuki Stary Browar 50/50, z terminem realizacji zaplanowanym na koniec 2003 roku. Do tego czasu tereny były wynajmowane przyjezdnym teatrom, przez co stały się miejscem rozmaitych akcji kulturalnych.

Głównymi celem rewitalizacji tego obiektu było zachowanie klasycznej budowli browaru, jego unowocześnienie poprzez wykorzystanie najnowszych osiągnięć z zakresu architektury oraz wzornictwa przemysłowego oraz stworzenie z powstającego centrum handlowego i hotelu miejsca organizacji rozmaitych wydarzeń kulturalnych i artystycznych. Wszystkie warunki zostały spełnionej, przez co Blow Up Hall funkcjonuje jako miejsce artystycznego spotkania, które mimo wielu zabiegów adaptacyjnych, nadal odwołuje się do swojej przemysłowej historii. Klasyczna konstrukcja budynku jest podkreślana na każdym etapie poprzez prosty, funkcjonalny, ale i elegancki design, dzięki czemu Blow Up Hall jest obecnie nazywany najbardziej nowoczesnym polskim hotelem  i funkcjonuje jako jeden z pierwszych przykładów tzw. arthotelu w naszym kraju.

Na mapie Poznania hotel zaistniał jako miejsce, w którym są organizowane rozmaite wydarzenia kulturalne. Wewnętrzne eventy o charakterze kulturowym wpływają na postrzeganie hotelu jako swoistej destynacji kulturowej, nie tylko wśród odwiedzających go turystów, ale przede wszystkim mieszkańców Poznania. Obecność artystów różnych dziedzin i środowiska artystycznego kreuje miejsce jako tętniące życiem, artyzmem, ciekawe i warte odwiedzenia miejsce spotkania. W jego gmachu odbywają się zarówno wystawy dzieł sztuki, np. grafik i stołów Roberta Majkuta (2012), jak i koncerty, np. copiątkowe koncerty jazzowe odbywające się tam regularnie od jesieni 2012.

Można mówić o uznaniu Blow Up Hall za swoiste epicentrum kultury ­ misja obiektu, jak i całego kompleksu usługowo­-handlowego Grażyny Kulczyk, jest ściśle związana z upowszechnianiem kultury i sztuki, co ma być poboczną korzyścią działalnością obiektu, założoną i realizowaną przez właściciela. Dzięki temu dwutorowemu funkcjonowaniu, hotel zdobywa klientów dwojakiego typu: pierwszą grupę stanowią turyści, którzy w dobie powszechnej estetyzacji życia, szukają domu zastępczego, które spełniałoby ich potrzeby estetyczne, kulturalne, innego typu, oraz drugą grupę, którą stanowią przede wszystkim passanci ­mieszkańcy miasta, którzy przychodzą do hotelu, by skorzystać z jego oferty, w tym wypadku oferty kulturalnej.

Dziedzictwo postindustrialne naszego kraju jest bardzo bogate i różnorodne, dlatego tym bardziej nie powinno zostać skazane za zniszczenie, zapomnienie i degradację. Różnorakie procesy rewitalizacyjne pełnią olbrzymią rolę w procesie przywracania świetności i ożywienia przestrzeni miejsc porzuconych, niechcianych, będących symbolem często nie tylko historii, ale i poprzedniego ustroju komunistycznego i związanej z nim gospodarki produkcyjnej, przemysłowej, masowej. Mimo wielu przemian, jakie miały miejsce w polskim społeczeństwie od końca lat 80. XX wieku i obecnego braku zapotrzebowania na wielkie obiekty przemysłowe, ich rewitalizacja daje szansę na  skuteczne  i  atrakcyjne umiejscowienie we współczesnym krajobrazie życia codziennego oraz ich dostosowanie do nowych potrzeb.

Hotele powstające w obiektach  poprzemysłowych  są  szczególnym  przykładem sukcesu rewitalizacji takich budowli, a wszystkie omówione w niniejszym referacie obiekty służą za dowód, że rewitalizacja jest nie tylko procesem pozytywnym, potrzebnym, ale i  złożonym.  

Jej pozytywne skutki, to:

  • restauracja i modernizacja obiektu bez ingerencji w tradycyjną konstrukcję i oryginalny charakter budowli,
  • przystosowanie do pełnienia nowej funkcji bez szkody dla tradycyjnego charakteru budowli,
  • zachowanie w dobrym stanie technicznym reliktu przeszłości,
  • odpowiednie przystosowanie terenu wokół obiektu do pełnienia nowej funkcji, co wiąże się ze wzrostem estetyki, czystości i bezpieczeństwa otoczenia, a tym samym wyższym poziomem życia okolicznych mieszkańców,
  • ­zachowanie, pielęgnowanie i przekazywanie historii zabytku oraz jego znaczenia dla miejsca, lokalności, historii i kultury miasta/regionu,
  • edukacja osób przyjezdnych/bywających w obiekcie w zakresie historii miejsca,
  • integracja turystów ze środowiskiem lokalnym, mieszkańcami,
  • tworzenie miejsca spotkania dla społeczności lokalnej,
  • tworzenie miejsca impulsu kulturalnego i artystycznego, wzbogacającego kulturalna mapę miasta/regionu.

 

Freestyle Marketing

Podziel się tekstem:

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *